‘t Begin van het einde

Maandagochtend is Astrid weer naar huis vertrokken. Doordat het weer dan echt goed gekeerd was, stralend blauw hemel met een heel warme zon, kon ze met een mooi bruin kleurtje weer naar huis keren.

Onze laatste dagen zien er hier vaak hetzelfde uit: naar strand gaan, douchen, eten en de dag is weer gepasseerd. Er wordt overvloedig gewreven met zonnecrème want de zon is fel! De zee brengt telkens zalige afkoeling – hoewel ze op enkele dagen tijd al erg is opgewarmd.
’s Avonds beginnen de eerste afscheidsfeestjes en -etentjes te komen. Dit is wel degelijk het begin van het einde. Een paella-avond, een laatste feestje met ons allen, een afscheidsetentje… Alle tekenen dat het bijna gedaan is zijn aanwezig, ze duwen ons met onze neus op de feiten dat het tijd begint te worden om terug naar “the real life” te keren.

Ik had nooit gedacht dat het allemaal zo snel zou gaan; 10 maanden van huis is immers toch al redelijk lang. Zeker omdat ik me nog herinner, 2 september, toen ik hier overladen toekwam. Het lijkt nog maar gisteren. Maar stilletjesaan begint iedereen afscheid te nemen, van elkaar, van de stad, van zijn of haar leven in Valencia. Saar bijt vrijdag de spits af. Al ’s morgens vroeg vertrekt ze naar huis. We zullen het geweten hebben want Katrien en ik gaan mee naar de luchthaven.
Voor mij beginnen er vandaag exact nog 4 weken vakantie en dan zit het er ook op. Dan keer ik terug naar Belgenland met een krop in mijn keel. Op de tijd dat ik hier nu nog zit zullen al mijn vriendinnen hier al naar huis zijn, wat bijzonder raar zal aanvoelen. Niet meer bij Nele gaan op een “Friendske” of een film te kijken tot kot in de nacht, niet meer bij Saar en Katrien om ene te gaan drinken in de Laboratorio en nog zoveel andere dingen die ik hier niet meer “samen” zal kunnen doen.

Laten we nu nog genieten van de laatste dagen en al de herinneringen koesteren, zowel van de mooie momenten als van de minder gemakkelijke.

Wat foto’s van de voorbije dagen:

ZON, ZEE en STRAND – EINDELIJK!!!!

Woehoe!!!! Eindelijk is het zover: stralend blauwe lucht, heel veel zon en erg warm! Sinds een dag of 4 heeft het weer zich volledig gekeerd, en dat werd wel eens tijd ook! Van grauwe lucht, wind en soms heel felle regenbuien gingen we naar blauwe lucht en 35°!! Al 3 dagen trokken we naar het strand en het is er zalig. Af en toe een duik in de zee biedt dan de perfecte afkoeling.
En als we de weersvoorspellingen mogen geloven gaat het al zeker tot donderdag iedere dag mooi en warm weer zijn! Dat kan maar 1 ding beteken: volop genieten van onze laatste weken in Valencia!

We zijn echter niet de enigen die zaten te wachten op het warme weer. Saar, Katrien, Astrid en ik werden eergisteravond erg onaangenaam verrast door een kolonie kakkerlakken die uit het riool kwam gekropen!!! IIEEEUWWWW!! Saar had de antennes opgemerkt en toen Thoor ze wou bestrijden met een anti-kakkerlakkenspray besloten ze allemaal te vluchten. Niet het gewenste effect waarop wij gehoopt hadden… Vanaf nu wordt het dus ’s avonds weer uitkijken waar je stapt en riolen worden best vermeden. Men weze gewaarschuwd!

Verkleedfeestje, perritos calientes, Astrid op bezoek en ergens tussendoor ook nog wat examens

Om in schoonheid afscheid te nemen van Camille – de compañera de piso van Saar, Katrien en Thoor – organiseerden we twee vrijdagen geleden een verkleedfeestje. Ik was met Saar al op zoek gegaan naar een leuke outfit en zij kocht toen ook nog enkele bijpassende gadgets.

Nele en ik trokken ’s avonds met onze pizza naar Saar en Katrien thuis. Zij hadden lekkere frietjes gebakken en Camille had voor zelfgemaakte hapjes en drank gezorgd. Daar zaten we dan als cowgirl Katrien, Roodkapje aka Nele, junglegirl Saar, een marina aka Camille, vampier Arild en ik als kamermeisje.
Katrien zorgde voor de make-up. Door een onfortuinlijk voorval was Nele met haar hoofd tegen het venster gebotst. Bij gebrek aan ijs dienden de calamares als afkoeling!

Later op de avond trokken we met ons zessen naar de Laboratorio. Daar waren piraat van dienst Thoor, zwarte kat Ricarda en gemaskerde engel Mark op ons aan te wachten.
We hadden allemaal veel beziens maar hebben een leuke avond gehad. De foto’s leveren het bewijs:

Dat de Spanjaarden voor alles een vertaling hebben, was ons al lang duidelijk. Maar “hotdogs” slaat toch wel alles: perritos calientes! Toen Katrien vorig weekend even naar België was planden Thoor, Saar en ik om die hete honden klaar te maken als avondeten. Daarna trakteerden Saar en ik onszelf op een glaasje cava in de Labo.
En zo vliegen de avond hier ook voorbij… Het begint allemaal een serieus stuk te korten…

Sinds nu maandag is Astrid op bezoek bij mij. Ze heeft hier ook het eerste semester op Erasmus gezeten en komt nu een weekje op bezoek. Het weer zit een beetje tegen, niet zoals we het gehoopt hadden. Vandaag zijn we uiteindelijk toch naar ‘t strand getrokken. Volhardend zijn we met een volle maag paella blijven liggen op het strand, en de weergoden waren ons gunstig gezind: de dikke grijze wolken trokken volledig open tot er een blauwe lucht te zien was en de zon haar warmte op onze snoet scheen. Helaas bij mij maar langs één kant… Ik lag een dikke uil te knappen op mijn zij, met het gevolg dat mijn linkerwang rood ziet. Morgen zal ik me dus op mijn andere zij moeten leggen ^^

Tussen het bezoek, het zonnen en het rondslenteren in de stad moet er uiteraard ook nog een klein beetje gestudeerd worden. Maar zoals ik het me nu al goed gewoon gemaakt heb, ook dat gaat op zijn Spaanse manier: alles op ‘t gemak en niet stressen. Donderdag het 1e: historia del arte. Op goed geluk, fingers crossed!

Mama in Valencia en blitzbezoek aan België

Er zijn weer heel wat kilometers afgelegd de laatste weken, en dat niet alleen te voet.

Vorige week zaterdag is mama op bezoek gekomen. Het was een heus moeder-dochter-weekend: rondslenteren in de stad, shoppen, gaan eten, wat op strand zitten en af en toe ook eens kibbelen. De zon heeft zich spijtig genoeg niet altijd van haar beste kant laten zien maar we lieten het niet aan ons hart komen. De helse bui waar het water met bakken uit de lucht kwam vallen hadden we gelukkig net op tijd zien aankomen. Op een drafje verlieten we het strand richting metro. Helaas pindakaas, we waren er deels aan voor de moeite – uit de metro moesten we nog een kwartier schuilen omdat het te erg was om door te lopen. Hoewel dat toch ook eens leuk kan zijn!
De paella die we zouden gaan eten aan het strand is ook niet gelopen zoals we wilden. Blijkbaar waren het dat weekend net communiefeesten en zaten alle restaurants daar volgeboekt. Dan maar tapa’s en een slaatje dat ons ook gesmaakt heeft.
Woensdagochtend is mama dan weer naar huis vertrokken. Ik ben er zeker van dat we allebei een leuke tijd gehad hebben

Vrijdag was het voor mij een grote dag! Terwijl ik Thomas in de waan liet dat ik bij Saar en Katrien op hun dakterras in de zon ging zitten, trok ik met veel te zware valiezen naar de luchthaven. Al in de paasvakantie had ik met Ryanair een goedkoop ticket gevonden! 7 weken heb ik gezwegen, geen hints gegeven, niets! Thomas wist nog steeds van niets, had zelfs geen enkel vermoeden. De verrassing zou groot zijn! En inderdaad!! Om 18u stond ik al in Charleroi en om kwart na 7 aan zijn deur. De verbazing en het ongeloof waren groot, maar de blijdschap nog groter! Het is een superweekend geweest!! En ook al was het nog niet lang geleden, het deed toch weer even deugd om echt thuis te zijn. Bij deze ook graag mijn dank aan alle ouders voor de medewerking aan het ingenieuze plan ^_^

Stilletjes aan moet er hier nu ook wat gestudeerd worden. Alles begint uiteraard bij het grondig kopiëren van de cursussen van de Spanjaarden Hier en daar zijn er al “slachtoffers” gevallen die ons vrijwillig wilden helpen. Duimen maar!
En voor iedereen die ook examens heeft: ik wens jullie allemaal veel succes!!

Ticket geboekt!

Het is officieel, het ticket is geboekt; nog 9 weken ik kom terug naar huis… Met pijn in het hart weliswaar.

Datum: Maandag, 21 Juli 08
Vertrektijd: 09:25
Aankomsttijd: 11:40
Vluchtnummer: VY7060

Valencia, ya te echo de menos!