Verkleedfeestje, perritos calientes, Astrid op bezoek en ergens tussendoor ook nog wat examens

Om in schoonheid afscheid te nemen van Camille – de compañera de piso van Saar, Katrien en Thoor – organiseerden we twee vrijdagen geleden een verkleedfeestje. Ik was met Saar al op zoek gegaan naar een leuke outfit en zij kocht toen ook nog enkele bijpassende gadgets.

Nele en ik trokken ’s avonds met onze pizza naar Saar en Katrien thuis. Zij hadden lekkere frietjes gebakken en Camille had voor zelfgemaakte hapjes en drank gezorgd. Daar zaten we dan als cowgirl Katrien, Roodkapje aka Nele, junglegirl Saar, een marina aka Camille, vampier Arild en ik als kamermeisje.
Katrien zorgde voor de make-up. Door een onfortuinlijk voorval was Nele met haar hoofd tegen het venster gebotst. Bij gebrek aan ijs dienden de calamares als afkoeling!

Later op de avond trokken we met ons zessen naar de Laboratorio. Daar waren piraat van dienst Thoor, zwarte kat Ricarda en gemaskerde engel Mark op ons aan te wachten.
We hadden allemaal veel beziens maar hebben een leuke avond gehad. De foto’s leveren het bewijs:

Dat de Spanjaarden voor alles een vertaling hebben, was ons al lang duidelijk. Maar “hotdogs” slaat toch wel alles: perritos calientes! Toen Katrien vorig weekend even naar België was planden Thoor, Saar en ik om die hete honden klaar te maken als avondeten. Daarna trakteerden Saar en ik onszelf op een glaasje cava in de Labo.
En zo vliegen de avond hier ook voorbij… Het begint allemaal een serieus stuk te korten…

Sinds nu maandag is Astrid op bezoek bij mij. Ze heeft hier ook het eerste semester op Erasmus gezeten en komt nu een weekje op bezoek. Het weer zit een beetje tegen, niet zoals we het gehoopt hadden. Vandaag zijn we uiteindelijk toch naar ‘t strand getrokken. Volhardend zijn we met een volle maag paella blijven liggen op het strand, en de weergoden waren ons gunstig gezind: de dikke grijze wolken trokken volledig open tot er een blauwe lucht te zien was en de zon haar warmte op onze snoet scheen. Helaas bij mij maar langs één kant… Ik lag een dikke uil te knappen op mijn zij, met het gevolg dat mijn linkerwang rood ziet. Morgen zal ik me dus op mijn andere zij moeten leggen ^^

Tussen het bezoek, het zonnen en het rondslenteren in de stad moet er uiteraard ook nog een klein beetje gestudeerd worden. Maar zoals ik het me nu al goed gewoon gemaakt heb, ook dat gaat op zijn Spaanse manier: alles op ‘t gemak en niet stressen. Donderdag het 1e: historia del arte. Op goed geluk, fingers crossed!