City trip Barcelona 1/5 – 4/5/08; the best ever!!

Donderdagochtend was het zover: de langverwachte city trip naar Barcelona! Om 8u ’s morgens stonden Saar en ik nog half slapend te wachten op de trein in het station in Valencia. Van de 3-uren durende treinrit hebben we niet veel gemerkt. De slaap had zich al snel meester over ons gemaakt. Hier en daar knepen we een oog open en merkten we dat de rails vlak naast ze zee waren aangelegd.

Aangekomen in Barcelona zochten we een locker om onze valiezen kwijt te spelen. Jordi – de jongen bij wie we konden slapen – zou pas tegen de avond thuiskomen en we wilden uiteraard niet de hele dag sleuren met al dat gerief.
We kochten een metroticket en trokken op verkenning. Plaza Catalyña was onze vertrekplaats. En we hadden goed gekozen, want we zaten meteen in het centrum. We kuierden langs de Rambla en het drong al snel tot ons door dat we ons niet alleen zouden voelen in deze grote wereldstad. We liepen langs de “Mercat de la Boqueria”, de grootste overdekte versmarkt van Spanje Aan het einde van de Rambla vonden we een aardig plekje in de schaduw om te picknicken.

We zetten onze tocht verder langs de haven en Barceloneta. Columbus toonde ons de weg naar de zee, maar we besloten de andere kant op te gaan. Op een promenade langs de de haven met wel honderden zeiljachten schonken de palmbomen ons enige schaduw. Uiteindelijk kwamen we aan bij het strand, dat afgeladen vol lag met mensen – logisch – en ik had spijt dat ik mijn bikini vergeten was.

Na wat van de zon en een ijsje te hebben genoten besloten we terug de stad in te trekken en door de kleine straatjes te slenteren. Met de kaart in de hand stapten we door het oude stadsgedeelte – el Gotico en el Born. We namen een kijkje in de Kathedraal de la Santa Creu i Santa Eulàlia – die ook in de stellingen stond – en ontdekten in een van de straatjes een leuk restaurantje waar we later op de avond naartoe zouden gaan. En voor wie “Wally” kent, in deze foto zoeken we “Saar” – wie zoekt, die vindt!

Onze volgende stap was de “Arc de Triomf”. We sloegen een straatje in waar we toevallig ook langs het “Palau de la Música Catalana” passeerden.

En toen we verder stapten gebeurde het! Alles ging zo snel. Saar liep met haar hand door het touw van haar fototoestel dat ze in de hand droeg. Door mijn hoofd flitste het gedacht “Barcelona is toch nog niet zo onveilig als we hadden gehoord, ik voel me hier nog op mijn gemak, ook al loopt er in dit straatje niet veel volk”. Plots zag ik Saar haar arm naar voor gesnokt worden en de camera werd gewoon losgerukt. Het touwtje bengelde nog aan haar hand. De dief op fiets moest echter een scherpe bocht naar rechts nemen waardoor hij zijn evenwicht verloor. De camera viel op de grond en ik zag mijn kans om erachter te lopen! Lelijke woorden werden naar zijn hoofd geslingerd terwijl Saar om hulp riep. Hij twijfelde om te stoppen maar koos het hazenpad toen hij me dichterbij hoorde komen. De camera was terecht met hier en daar wat schrammen maar alles werkte perfect. Dikke malchance voor deze dief! Er liepen nog enkele ongure types in het straatje en we besloten maar snel om de meer bewoonde en betrouwbare wereld op te zoeken. Het hele gebeuren bleef nog de rest van de avond door onze hoofden spoken…

Nadat we de valiezen in het station waren gaan ophalen, er half Barcelona mee hadden rond gesleurd en eindelijk op ons gemak in het restaurant zaten kregen we een berichtje van Jordi dat hij thuis was. We belden hem op dat we net gingen eten en hij besloot om ons te komen vergezellen. Ik was blij en voelde me toch weer wat veiliger dat er een man in onze buurt was. Eens bij Jordi thuis was ik erg onder de indruk van zijn appartement. Ik ben er wel nog steeds van overtuigd dat hij gekuist had omdat wij kwamen haha! Saar en ik kregen zijn slaapkamer waar wel degelijk het beste bed ooit stond. Het was al snel oogjes dicht en snaveltjes toe.

Dag 2: Good morning Barcelona! Het zou een drukke dag worden! We hadden ongeveer al in ons hoofd wat we die dag wilden doen en we zouden serieus wat kilometers mogen afleggen. En dan kwam Jordi met het leuke nieuws: hij had Mateu – een vriend van hem – gebeld, en zij zouden ons door Barcelona gidsen … met de MOTOR!!

Al snel bleek dat een kleedje niet de meest geschikte motorkledij is, maar het zou de pret niet bederven! Een beetje onwennig de eerste momenten reden we door de drukke straten en genoten we van het zicht dat ons anders in de metro verloren zou gaan. Onze eerste stop was Tibidabo, de hoogste heuvel in Barcelona. Een klare dag zorgt voor een uitgestrekt zicht tot aan de zee; een dikke smoglaag hangt boven de hele stad.

De grote kerk op de top van de heuvel geeft je even het gevoel in Rio de Janeiro te zijn omwille van het reusachtige Christusbeeld.

Na Tibidabo zetten we de stoere rit verder naar Parc Güell, een groot park ontworpen door Gaudí. Het park liep uiteraard vol met toeristen! Ook vanaf hier had je een mooi uitzicht over Barcelona. De kronkelende bankjes zijn volledig versierd met mozaïek net zoals het speciale plafond van het overdekte zuilenplein. Een overdekte zuilengang leidt ons tot de 2 gebouwen aan de ingang van het park

Hongerige magen vroegen om een stop. Op een gezellig pleintje in de wijk Gràcia vonden we een plaatsje op een terras. We werden geamuseerd door straattheater.

De topper van de dag was de Sagrada Familia. Tijdens het aanschuiven trokken 2 naakte – oudere – mannen de aandacht van enkele honderden toeristen. Blijkbaar kan en mag je in Barcelona vrij rondlopen zonder kleren zonder dat je beboet wordt… En inderdaad, ze liepen voorbij de politie, ze keken ernaar en lachten eens. Maar goed, de Sagrada Familia! Zoals al zoveel jaren nog steeds in de stellingen. De gehele constructie gaat nog altijd wat aan mij voorbij, maar wat ik ervan zie bevalt me. Binnen lijkt het wel een werf. Omdat het meer dan 2 uren aanschuiven was om de lift te pakken – en je sowieso verplicht bent die te nemen om dan de trappen op te gaan – zijn we niet naar boven gegaan. Dat is dan het nadeel als je gaat met een verlengd weekend en de helft van de Europa rondloopt in Barcelona.
Enkele kiekjes van deze toch wel bijzondere kathedraal:

Daarna deden we in een sneltempo met de motor de huisjes van Gaudí die in de stad verspreid liggen: Casa Milà of la Pedrera en Casa Battló

Tussendoor hadden Saar en ik veel plezier op de motor! Hier het bewijs:

Om wat tot rust te komen van de lange dag en alles wat we gezien hebben zijn we tegen de vroege avond nog even naar ‘t strand gereden. In ‘t opgaan ik met de moto en Saar in de Smart bij Mateu, in ‘t terugkeren omgekeerd. We hebben dan toch nog die triomfboog gezien!
De onnozelheid kwam tot uiting in het spelen van Pictionary en resulteerde in grappige foto’s

’s Avonds hebben Saar en ik gekookt voor de jongens. In een laatste poging om nog iets nuttigs te doen die avond leerden we origami vouwen en probeerden we een of ander kaartspel te spelen. Helaas… te ingewikkeld en dus kropen wij moe maar voldaan van een leuke dag in “ons” bed!

De volgende ochtend was het even vloeken toen de wekker rond half 10 afliep! Waarom hadden we toch gezegd dat we zo vroeg wilden opstaan?! Na wat gelanterfant stonden we na een klein uurtje behoorlijk fris en monter klaar om een sportieve dag te beginnen: rollerskaten! Het was even wennen en enkele valpartijen waren dan ook niet te voorkomen. Behalve wat schaafwonden en blauwe plekken bleef de schade gelukkig beperkt!
Tegen de middag namen we afscheid van Jordi die voor het weekend naar zijn thuisdorp ging. Wij kregen de sleutel van zijn appartement. Mateu nam ons nog mee om langs het strand te skaten. Na ongeveer 2 uurtjes op wielen te hebben gestaan was het een raar gevoel om weer te stappen. We namen de metro tot bij Mateu en gingen samen nog pita eten.

De namiddag was “girls only”, want we gingen – jaja – SHOPPEN!! We hielden het echter geen uren uit met al die honderden toeristen. Maar we gingen toch niet met lege handen naar huis!

De laatste avond maakten we nog snel een spaghetti klaar en installeerden we ons voor de tv om een filmpje te kijken. Nog een laatste keer kropen we samen onder de wol en vielen als prinsesjes in slaap.

Onze laatste dag Barcelona was heel erg op ‘t gemak. Valiezen maken, alles een beetje opruimen zodat Jordi zijn huis in oorspronkelijke staat zou terugvinden en richting station vertrekken. Onderweg maakten we nog een stop op Plaza de España waar we onze picknick aten. Met zicht op de berg Montjuïc en de fontein genoten we in stilte van onze laatste uren in deze wereldstad.

Om 16u stipt vertrok onze trein alweer richting Valencia. Het zit erop met city trippen… Die laatste was een superleuke en de meest originele ooit!