Fallas en bezoek aan België

Vrijdag 14 maart ben ik tegen de middag de jongens gaan ophalen aan de luchthaven. Thomas, Brecht en Geoffrey zouden al enkele dagen vroeger naar Valencia komen dan voorzien was met Artevelde.
Nadat ze hier thuis geïnstalleerd waren, zijn we naar de Mercadona wat inkopen gaan doen. Vooral aan bier hebben ze daar die dagen goed aan ons verdiend
In de namiddag zijn we naar het centrum gegaan om de stad een beetje te verkennen. De beklimming van de Micalet met zijn 203 treden – ja, ik heb ze geteld – op Plaza de la Reine bleek de moeite te lonen toen we het zicht over de stad zagen.

Van die grote hoogte krijg je dorst, dus deden we nog een terrasje alvorens we naar huis keerden. Sommige mensen vinden echt vanalles uit om wat geld bij te verdienen “hoe maak ik van een toerist een toreador?”, het resultaat:

De volgende dag wou ik de jongens per sé meenemen naar de Mascletá. De wekker liep af op een deftig uur, want we zouden te voet naar het centrum gaan – een mooie wandeling van 20 minuten. Ik schrok er van hoe lang jongens er kunnen over doen om zich klaar te maken. En dan zeggen dat meisjes lang werk hebben in de badkamer…
We hadden afgesproken met Saar op de Ayuntamiento en drongen ons samen een weg door de massa tot we een goed plaatsje gevonden hadden van waarop we het hele gebeuren goed konden zien. Na meer dan 5 minuten hels lawaai van al die bommen hoorde ik van de jongens dat ze onder de indruk waren. Hen meesleuren naar de mascletá was dus toch een goed idee!

In de namiddag zijn we naar ‘t strand gegaan om daar wat uit te rusten en krachten te sparen om die avond weg te gaan.

’s Avonds is Nele komen eten en zijn we nadien allemaal tezamen richting Turia vertrokken. Tijdens de Fallas vond daar iedere nacht om half 1 een groot vuurwerk plaats. (De opzet van het vuurwerk zie je op de foto) Het was het mooiste vuurwerk dat ik ook al gezien had! Met een hele speciale sfeer. Alle straatverlichting en verlichting van gebouwen wordt gedoofd en de mensen worden stil als de eerste vuurpijl wordt afgeschoten – om vervolgens verder te gaan met het welgekende “oooooooh, aaaaaaah, qué bonitoooooo”. De grote afsluiter van 5 nachten vuurwerk was de “Nit del Foc”, op de voorlaatste nacht van de Fallas, 18 maart. Die nacht zijn we ook nog enkele nieuwe bekenden tegengekomen: Nick en co, hasta luego en Barcelona!

Je moest wel een goeie plaats hebben als je het vuurwerk van dichtbij wilde zien want er was een massa volk. De eerste nacht had ik afgesproken met Saar en Katrien.

Filmpjes “Nit del Foc”

Na het vuurwerk zijn we nog iets gaan drinken en na een tijd wachten waren de jongens ook weer terecht; dat na elkaar te zijn verloren geraakt.
Nog niet goed wetende dat de metro’s tegen de ochtend ook alweer reden, zijn we de hele weg weer te voet naar huis gestapt…afzien!

Iedere dag van de Fallas uitgaan was voor mij geen noodzaak – deels omdat de prijzen dan een heel stuk de hoogte in gaan. Maar alles wat ik wilde zien, heb ik gezien. Voor mezelf heb ik besloten dat het één van de mooiste traditionele feesten was die ik al gezien heb: parades en fanfares die door de straten trekken; “falleras” die bloemen naar de Maagd brengen ; de stad die vol loopt met toeristen; overal kinderen en jongeren die “petardos” of bommetjes aansteken – het verschil met een echte bom zou zelfs niet eens opvallen; de mascletás om 14u – de laatste ben ik alleen gaan kijken, de luidste die ik gezien had;

Filmpjes última mascletá

en het belangrijkste van alles: de fallas zelf! Reusachtige beelden gemaakt uit papier-maché die op iedere hoek van de straat, in elk klein straatje, op het kleinste pleintje te vinden zijn.

Iedere stadsbuurt heeft zijn eigen falla die over de hele stad verspreid zijn. Tijdens de laatste nacht van de fallas worden alle beelden op hetzelfde moment in brand gestoken. Ik zag de verbranding van een mooie elf: Een honderdtal mensen dat in een klein straatje op elkaar staat gestampt, wij op ongeveer 10 meter van de pop. Om 1u gaven enkele vuurwerkpijlen het startschot voor de verbranding. De brandweer stond de gebouwen er rond nat te spuiten zodat ze niet in brand zouden vliegen. Maar zo’n verbranding gebeurt niet zonder gevaar. Plots stond de pop volledig in lichterlaaie en gaf ze een brandende warmte af! Iedereen begon te duwen en een lichte paniek verspreidde zich. Wij, op 10 meter afstand, moesten ons gezicht al wegdraaien voor de warmte, ik wil niet weten wat de mensen op de 1e rij moeten gevoeld hebben! Iedereen begon te duwen en naar achter te stappen terwijl er werd geroepen, getrokken en gesleurd. Als het grootste vuur gedoofd was, vloeiden enkele tranen omdat het grote feest weer voorbij was. Voor mij was het toch ook een kippenvelmoment.

Filmpje “Crema de la falla”

De Fallas zijn echt één groot straatfeest waar jong en oud naar uitkijkt en naartoe leeft. Wie ooit de kans krijgt om dit mee te maken, zeker doen!

Nog enkele sfeerbeelden:

Als het feestgedruis gaan liggen was en iedereen weer goed en wel bij zijn positieven was vond ik dat het tijd was om nog eens terug te keren naar Belgenland. 2 weekjes thuis – die al snel goed gevuld zaten – hebben me toch ook weer eens deugd gedaan.
Qua temperaturen echter was het wel een helse ontnuchtering toen ik uit het vliegtuig stapte! Van 25° in de zon, op strand zitten en topjesweer naar een bewolkt land waar het ’s avonds sneeuwde – mijn meisjes hier vinden het nog steeds niet te geloven!

Wat me even verbaasde was het feit hoe snel je je aanpast en integreert in een ander land. Toen ik hier in het begin was, miste ik België, thuiszijn, in Gent kunnen rondlopen, … en was ik blij als ik met kerst éindelijk eens naar huis kon. Nu betrapte ik mezelf erop dat ik Valencia miste – en niet alleen om de zon. Het is hier toch ook een thuis geworden, ik ken mensen in de stad, kom bekenden tegen op de metro, ik kan me uitdrukken en ze begrijpen me, ik heb mijn weg hier goed gevonden. Ik heb nu veel meer dan toen beseft dat het allesbehalve gemakkelijk zal zijn om hier afscheid te nemen van iedereen. Maar laten we daar nog niet aan denken! Ik heb nog een goeie 3 maanden te gaan en ik ga er ten volle van genieten!! Viva Valencia!!!